چنبر جهاندن

«لغت نامه دهخدا»

[چَمْ بَ جَ دَ] (مص مرکب) نیزه گردانیدن. || بعضی نوشته اند که مراد، گرداگرد حریف اسب دواندن است. (آنندراج) (غیاث).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر