«لغت نامه دهخدا»
[چُمْ دَ] (مص)(1) بمعنی جست و خیز کردن. (برهان) (آنندراج) (از انجمن آرا ذیل چنبک). بمعنی جست و خیز کردن. (رشیدی). جست و خیز کردن و جستن و جهیدن. (ناظم الاطباء) : چنان گریزد دشمن که شیر رایت او ز هیبت تو نچنبد مگر به شکل شکال. ازرقی (از انجمن آرا)(2). حلقه حلقه بر او رقص کنان دست زنان سوی او چنبد هر یک که منم بندهء تو. مولوی (از انجمن آرا). رجوع به چنبک شود. || گریختن باشد. (برهان) (آنندراج). گریختن و فرار کردن. (ناظم الاطباء). (1) - از چنب + یدن (مصدری). (حاشیهء برهان قاطع چ معین). (2) - مؤلف انجمن آرا این شعر ازرقی را شاهد آورده و نوشته است: «صاحب جهانگیری در این معنی همین بیت را شاهد آورده و این بیت شاهدی صادق نباشد چرا که نجنبد با جیم عربی هم در این جا صحیح باشد؛ بلکه بهتر است؛ زیرا که نجنبیدن در زمان خوف و بیم از چنبیدن که بمعنی جست و خیز کردن است؛ اغراقش بیشتر است» هرچند که در سه نسخه از فرهنگ جهانگیری که در دسترس بود این شعر ازرقی دیده نشد، ولی بفرض آنکه مؤلف جهانگیری این بیت را شاهد آورده باشد، ایراد لله باشی وارد نیست؛ زیرا مسلم است که شیر علم به ظاهر جست و خیزی دارد که ناشی از وزش باد است و شاعر میخواهد بگوید که جست وخیز شیر رایت دشمن تو به هنگام گریز جز بشکل جست و خیز شکال نتواند بود و این معنی از جنبیدن (با جیم عربی) صحیح تر و مناسب تر است. اما دربارهء شعر مولوی که (رشیدی) آن را شاهد آورده ولله باشی احتمال داده است که «چنبک زنان» غلط و «جنبک زنان» صحیح باشد، نظریه لله باشی کام صائب است و در دیوان کبیر چ فروزانفر نیز «جنبک زنان» ضبط شده و رشیدی به غلط آن بیت از غزل دیوان شمس را برای (چنبک) شاهد آورده است. رجوع شود به انجمن آرا ذیل چنبک و فرهنگ رشیدی ذیل چنبیدن.