«لغت نامه دهخدا»
[چَ سَ] (نف مرکب)چنگ زن. چنگ نواز. چنگساز : همی سراید چنگ آن نگار چنگ سرای نبید باید و خالی ز گفتگوی سرای.فرخی. رجوع به چنگ زن و چنگ ساز شود.