چنگ و چلب

«لغت نامه دهخدا»

[چَ گُ چَ لَ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب) ظاهراً بمعنی شور و غوغا و هیاهو و امثال آن است :
می زدگان را گلاب باشد قطرهء شراب
باشد بوی بخور بوی بخار کباب.
آخته چنگ و چلب(1) ساخته چنگ و رباب
دیده بشکرلبان گوش بشکرتوین.
منوچهری.
رجوع به چلب شود.
(1) - چلب بمعنی سنج هم آمده است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر