«لغت نامه دهخدا»
[چُ] (اِ) صورتی یا ضبطی از جوال است. غراره : و عاقل ترین مردمان در چوال محال ایشان (زنان) رود. (سندبادنامهء ظهیری ص 101). و عقلا را بحبایل گفتار، چون کفتار، در چوال محال خود کنند. (سندبادنامهء ظهیری ص 111). و چون کفتار بگفتار در چوال شد. (سندبادنامهء ظهیری ص 233).