«لغت نامه دهخدا»
[بَ تَ] (مص مرکب)متصل ساختن چوب بچیزی. || چوب زدن خاصه بر کف پای کسی. - به چوب بستن یا بچوب بستن کسی را؛پای او را به فلک گذاشتن و با ترکه زدن. (یادداشت مؤلف). پای کسی در فلک کردن و بکف پای او چوب زدن. (یادداشت مؤلف).