چوب خانه

«لغت نامه دهخدا»

[نَ / نِ] (اِ مرکب) میان سر خیمه که از چرم کنند و دیرک خیمه در آن جای دهند و خیمه بدان برافرازند. کَرَبَه؛ چوب خانه که در آن سر ستون خانه در کنند. (منتهی الارب). || انبار چوب. محل نهادن چوب (مخصوص به خیمه و جز آن) : و سراپرده و بنه و پایگاه و خزانه و چوب خانه ... و بفرمود تا منجنیقها آتش زدند و چوب خانهء سلطان و بازار لشکر و هر آلت که نقل نمی شایست کردن بسوختند. (راحه الصدور راوندی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر