چوب دانه

«لغت نامه دهخدا»

[نَ / نِ] (اِ مرکب) سنجد. (جهانگیری). میوه ای است که آن را سنجد گویند و بعربی غبیرا خوانند. (برهان) (آنندراج) (ناظم الاطباء). رجوع به سنجد شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر