«لغت نامه دهخدا»
[فُ] (نف مرکب) فروشندهء چوب. و بیشتر بر تیرفروش اطلاق شود. چه غیر تیر را تخته فروش و یا الوار فروش گویند. خشّاب. تیرفروش. فروشندهء تیر و تخته و امثال آن. (یادداشت بخط مؤلف).