«لغت نامه دهخدا»
(اِخ) (قراوتاش)(1) از امرای زمان سلطنت سلطان ابوسعید از قبیلهء قراوتاش که با چند امیر دیگر بهمراهی امیر ایرنجین با سلطان ابوسعید درافتادند و با او از در عناد و مخالفت درآمدند. در نزدیک دیه مناره دار با سپاه سلطان ابوسعید مصاف دادند. امیر شیخعلی پسر امیرایرنجین کشته شد و خود او در ده کاغذکنان به اسیری افتاد. از مجموع امرای یاغی که همه یا کشته و یا اسیر شدند چهار تن بسلامت بیرون جستند که یکی از آنها چوپان قراوتاش بود. (ذیل جامع التواریخ رشیدی صص 100-103). چوپان قراوتاش چندی بعد بدست امیر سوتای که از دیار بکر متوجهء سلطانیه بود افتاد و کشته شد. (حبیب السیر چ کتابخانهء خیام ج 3 ص 207). (1) - در حبیب السیر چوپان قراوناس آمده است.