چوپینه

«لغت نامه دهخدا»

[نَ / نِ] (ص نسبی) منسوب به چوپ و چوپین. رجوع به چوپین، چوبین و چوبینه شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر