چورپور

«لغت نامه دهخدا»

(اِ) به معنی چور است. (جهانگیری). بمعنی چور باشد که تذرو است و او را خروس صحرائی گویند. (برهان) (از آنندراج) (ناظم الاطباء). رجوع به چور شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر