«لغت نامه دهخدا»
[چُ غُ کَ دَ] (مص مرکب) چغلی کردن. خبر آوردن برای کسی. (ناظم الاطباء). || شکایت از کسی پیش کسی بردن. || نمودن اعمال و افعال درخور نکوهش کهتری پیش مهتری. باز نمودن اعمال کودکان نزد بزرگتران تا مجازات شوند. رجوع به چوغولی و چغلی شود.