«لغت نامه دهخدا»
[کَ] (اِ) جانورکی است که در ویرانه ها آشیانه کند و آن را بوم نیز گویند. (جهانگیری). جغد را گویند، و آن پرنده ای است نامبارک و پیوسته در خرابه ها آشیان کند. و بوم را هم گفته اند و او نیز پرنده ای است از جنس جغد، لیکن بسیار بزرگ میباشد. (برهان) (آنندراج). نوعی از بوه و بوم که همه شب آواز کند: ضَوع؛ بوم نر. (یادداشت مؤلف). رجوع به بوم شود. || فروخ ماکیان. جوجهء ماکیان. (حاشیهء فرهنگ اسدی نخجوانی) : آهو با شیر کی تواند کوشید چوکک(1) با باز کی تواند پرید. منوچهری (از حاشیهء فرهنگ اسدی نخجوانی). (1) - در دیوان منوچهری چ دبیرسیاقی بدینصورت است: « جوگک با باز...». (دیوان منوچهری ص 229).