«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چُو] (ص) خمیده. (فرهنگ اسدی) (جهانگیری) (اوبهی). خم و خمیده. (برهان). خمیده و کج. (آنندراج) (انجمن آرا) (فرهنگ نظام). کج و خم و خمیده. (ناظم الاطباء). خمیده و کج که چوله هم گویند. (یادداشت مؤلف) : زلفک چول و آن رخان چو ماه. (از فرهنگ اسدی ص 332). بار غم بس که بر من افکندی پشت من چول گشته چون چوگان. ؟ (از آنندراج).