چهار اسطقس

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ اُ طُ قُ] (اِ مرکب)چهارآخشیج. چهارعنصر، آب و آتش. باد و خاک : پس از زبدهء لطایف چهاراسطقس سه مولود در وجود آورد. (سندبادنامهء ظهیری ص2).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر