چهاربخت

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ بُ] (اِ مرکب) شاید نامی از دورهء عناصرپرستی باشد. و مراد از چهار: آب و باد و خاک و آتش باشد و معرب آن صُهاربخت؛ یعنی چهار نجات داد. (یادداشت مؤلف).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر