«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ بَ گَ / گِ شُ دَ] (مص مرکب) دارای چهاربرگ شدن. چون علاوه بر دو لپهء ستبر دانه، دو برگ دیگر از میان آن دو لپه بروید گیاه را چهاربرگ گویند و اصطلاح کنند که گیاه چهاربرگه شده است. (از یادداشت مؤلف).