چهارترک

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ تَ] (ص مرکب) صفت کلاه یا خیمه ای که دارای چهاربخش باشد. یا از چهاربخش ساخته شده باشد. || در اصطلاح بنایی نوعی سقف گنبدی شکل را گویند. رجوع به چارترک شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر