«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ چَ / چِ نِ کَ دَ] (مص مرکب) با چشمهای گشاده به چیزی یا کسی خیره شدن. سخت کنجکاو شدن. رجوع به ترکیب چشمها چهار شدن در ذیل چشم شود.