«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ حَ دد / حَ] (اِ مرکب)چهارجهت چیزی. چهارسوی چیزی. حد شمالی و جنوبی و شرقی و غربی چیزی : زین چار خلیفه ملک پیداست خانه به چهارحد مهیاست.نظامی.