«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ خوا / خا هَ] (اِ مرکب) کنایه از چهارعنصر است. چهارگوهر. چهارآخشیج : وین هر چهارخواهر زاینده با بچگان بی عدد و بی مر.ناصرخسرو.