چهاردیواری

«لغت نامه دهخدا»

[چَ/ چِ دی] (ص نسبی مرکب، اِ مرکب) منسوب به چهار دیوار. جائی که از چهار طرف با چهار دیوار محصور شده باشد. چهاردیواری : آن مردگان در آن چهاردیواری بماندند سالیان بسیار. (ترجمهء تفسیر طبری). رجوع به چاردیواری شود.
- بودجهء چهاردیواری؛ بودجهء درست و کامل.
- چهاردیواری اختیاری؛ مثلی است که از آن مصونیت حقوقی خانه و جایباش را خواهند. (یادداشت مؤلف).
- چهاردیواری بودجه؛ چهارچوب بودجه در حد توانائی و امکانات بودجه.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر