«لغت نامه دهخدا»
[چَ/ چِ دی] (ص نسبی مرکب، اِ مرکب) منسوب به چهار دیوار. جائی که از چهار طرف با چهار دیوار محصور شده باشد. چهاردیواری : آن مردگان در آن چهاردیواری بماندند سالیان بسیار. (ترجمهء تفسیر طبری). رجوع به چاردیواری شود. - بودجهء چهاردیواری؛ بودجهء درست و کامل. - چهاردیواری اختیاری؛ مثلی است که از آن مصونیت حقوقی خانه و جایباش را خواهند. (یادداشت مؤلف). - چهاردیواری بودجه؛ چهارچوب بودجه در حد توانائی و امکانات بودجه.