«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ ضَ زَ دَ](مص مرکب) کنایه از تراشیدن موی ریش و سبیل و ابرو و مژگان باشد و این آئین بعضی از قلندران بوده است : مرا ز صحبت اضداد عشق یار برید چهارضرب کسی زد کزین چهار برید. ملاقاسم مشهدی. رجوع به چارضرب و چارضرب زدن شود.