«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ طَ رَ] (اِ مرکب) چهار سمت؛ یعنی مشرق، مغرب، شمال و جنوب :و اگر از چهارطرف جائی پیدا میکرد که کسی ناخنی بند تواند کرد... (مجمل التواریخ گلستانه ص18). رجوع به چارطرف شود.