چهارقل

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ قُ] (اِ مرکب) (مرکب از چهار + قل) «قل» امر حاضر مفرد از مصدر «قول» عربی است، به معنی بگو. چون این کلمه در آغاز چهار سوره از سوره های قرآن کریم آمده است و این سوره ها چون با کلمهء «قل» آغاز می شود آن چهار را «چهارقل» اصطلاح کرده اند و آن سوره ها عبارتند از: سورهء اخلاص که با «قل هوالله احد...» شروع میشود و سورهء فلق که با «قل اعوذ برب الفلق...» آغاز میشود. و سورهء الناس که با «قل اعوذ برب الناس» ابتدا می شود و سورهء کافرون که با «قل یا ایها الکافرون...» آغاز شود. رجوع به چارقل شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر