«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ] (ص نسبی، ق مرکب)(مرکب از چهار + گان) عدد توزیعی است و واحد را که چهارست به قسمتهای مساوی بخش کند. چهارچهار. رُباع؛ یعنی اربعه اربعه. (منتهی الارب). رُبَع (از منتهی الارب). چهار به چهار. || چهار در چهار. || چهار و چهار. (ناظم الاطباء).