«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ مِ] (اِ مرکب)مزاجهای چهارگانه. 1- بلغمی مزاج: (قطور و کم بنیه) خوش مشرب و خون سرد و سست عنصر و کندذهن است. 2 - دموی مزاج: (خوش آب و رنگ و ظاهراً قوی بنیه) خوش بین و خوشگذران، جدی و سبک مغز و سطحی است. 3 - سوداوی مزاج: (سیه چهره، باریک اندام) مضطرب و ناراضی و بدبین است. 4 - صفراوی مزاج: (باریک اندام و زردفام) باحرارت و خشن و زودخشم و جاه طلب و ثابت قدم است. (علی اکبر سیاسی، روانشناسی از لحاظ تربیت صص 500 - 501).