«لغت نامه دهخدا»
[چَ یَ] (اِخ) نام دهی مرکب از چهار بخش و در حقیقت مرکب از چهار ده به الموت قزوین که از آن جمله است: اسطلبر و معلم کلایه... رجوع به معلم کلایه شود.