«لغت نامه دهخدا»
[چِ هِ تَ] (اِخ) نام بقعه و تکیه و مزار چهل تن درویش واقع در میان تکیهء خواجه حافظ و تکیهء هفت تنان بشیراز. کریم خان زند عمارت و سه دیوار و حصار از آجر و گچ دور این چهل قبر بساخت و فرهادمیرزا پسر عباس میرزای ولیعهد بسال 1257 ه .ق. چهل سنگ تراشیده بر آن چهل مزار نصب نمود. (از فارسنامهء ناصری ص159).