«لغت نامه دهخدا»
[چِ هِ سُ نِ اِ فَ](اِخ) نام بنائی است در شهر اصفهان در مغرب میدان شاه که در وسط صحن وسیعی واقع شده و دیوارهای کوتاهی دارد. این بنا از ساختمانهای زمان شاه سلطان حسین و در محل بنای قدیمتری که متعلق بشاه عباس کبیر بوده است ساخته شده. در شمال آن استخر طویلی است که به پله های مرمری منتهی میگردد و آن پله ها منتهی به صفّه ای پوشیده میشود. بنای اصلی کاخ 1713 متر مساحت دارد و بر صفه ای قرار گرفته که از یک متر تا 6/1 متر از زمین ارتفاع دارد. چون بناهای مذکور دارای بیست ستون بلند است و عکس این ستونها در آب استخر منعکس میشود آن را چهل ستون گفته اند. رجوع شود به قصر چهل ستون در ذیل کلمهء «اصفهان» و کاخ چهل ستون در ذیل کلمهء «کاخ».