چهل و چهار پا

«لغت نامه دهخدا»

[چِ هِ لُ چَ / چِ] (اِ مرکب) ذات اربع و اربعین. که شمارهء پاهایش چهل و چهار باشد. || هزارپا یا نوعی از آن. گوشخزک. گوش خبه. گوشالنگ. گوشخارک. گوشخز. (از مجمع الفرس سروری ص1211 و حاشیهء آن چ دبیرسیاقی) : و همچنین با سرکه و انگبین بر گزیدگی حیوان چهل و چهار پا ضماد کنند نافع بود. (ذخیرهء خوارزمشاهی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر