«لغت نامه دهخدا»
[دَ / دِ وُ دَ / دِ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب) اشیائی گران بها به تناسب در جایها نهاده. به کاخال و ظروف واوانی مرتب و منظم آراسته. به کاخال و زینتها مزین شده چنان که اطاقی. (یادداشت مؤلف). - اطاق چیده و واچیده؛ اطاقی که از هر جهت آراسته و مرتب باشد. اطاقی که در آن هر چیزی بجای خود گذاشته شده باشد و همه جا نظم و ترتیب به چشم نشیند.