چیزلیزک

«لغت نامه دهخدا»

[زَ] (اِ مرکب، از اتباع) چیزلیز :
چون چیزلیزکی بهم افتاده بارزو
گفتی بنزد ما به امانت نهاده بود.انوری.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر