چیش پش

«لغت نامه دهخدا»

[چِ پِ] (اِخ) از فرمانروایان قوم پارس (حدود سالهای 675 - 640 ق. م.) پسر و جانشین هخامنش سردودمان سلسلهء هخامنشی که پیش از هخامنش ریاست پارسومش به وی رسید (675 ق. م.) چون از ناتوانی ایلام آگهی یافت بخاک انزان (انشان) حمله برد و خود را پادشاه انزان خواند. و در حدود سالهای 675 تا 640 که مبانی دولت خود را در انزان مستحکم یافت رو بجانب دره های فارس نهاد و آنجا را به قلمرو خویش پیوست. چیش پش کشور خود را میان دو پسرش که یکی آریارَمْنَه و دیگری کوروش نام داشت بخش کرد. داریوش بزرگ در سنگ نبشتهء بهستان (بیستون) از وی چنین یاد میکند: داریوش پسر ویشتاسب (گشتاسب) پسر آرشام پسر آریارمنه پسر چیش پش پسر هخامنش. پس از چیش پش از اعقاب او کسانیکه به فرمانروائی رسیدند از اینقرارند:
چیش پش
اریارمنهکوروش
ارشامکمبوجیه
ویشتاسبکوروش بزرگ
داریوش بزرگکمبوجیه (فاتح مصر).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر