چین خورده

«لغت نامه دهخدا»

[خوَرْ / خُرْ دَ / دِ] (ن مف مرکب)(1) با چین. نوردیده و شکن گرفته. متشنج. با نورد.
(1) - Ride.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر