«لغت نامه دهخدا»
[نُ چَ گِ] (اِخ) سرزمین چین (ترکستان شرقی) و ناحیهء چگل (در ماوراءالنهر) و در تداول شاعران قدیم این دو نام پیاپی آید : ملکی کو ملکان را سر و مایه شکند لشکر چین و چگل را به طلایه شکند. منوچهری.