«لغت نامه دهخدا»
(ع اِ) ج حاجت. -قاضی الحاجات؛ برآورندهء نیازها. یکی از اسماء صفات باری عزاسمه : «گفت [ دمنه ] بر درگاه ملک مقیم شده ام و آن را قبلهء حاجات و مقصد امید ساخته ».