حاجی زاده

«لغت نامه دهخدا»

[دَ / دِ] (ص مرکب) فرزند حاجی. || اَبله. گول. || مُتلِف. مُبَذّر.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر