«لغت نامه دهخدا»
[دُقْ قُ] (اِ مرکب)مردی با مال بسیار؛ مگر من حاجی مین دُقّوَزم؟ یعنی با سرمایهء کم و تُنُک مرا این خرج یا بذل سزاوار نیست. مین دُقّز بزبان ترکی بمعنی هزار و نه است.