حارث

«لغت نامه دهخدا»

[رِ] (ع ص، اِ) نعت فاعلی از حرث، کشاورز.(1) (دهّار). برزگر. (نصاب) (مهذب الاسماء). زارع :
اینک بخشیدت خریدی وارثی
ریع را چون میستانی حارثی.مثنوی.
دهقان. || جمع کنندهء چیزی. || کاسب. ج، حارثون و حرّاث. || شیر. اسد. ابوالحارث.
(1) - Cultivateur. Laboureur.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر