حارث

«لغت نامه دهخدا»

[رِ] (اِخ) ابن بدل السعدی، و نام او را حارث بن سلیمان، و یا سلیم بن بدل، و بقولی عبدالله بن الحارث بن بدل گفته اند. گروهی چون بغوی و مطین و باوردی و ابن شاهین او را در زمرهء صحابه آورده اند و از طریق معاذبن معاذ، و او بنقل از محمد بن عبدالله الشعیثی از حارث بن بدل روایت کنند که گفت: «شهدت [ مع ] النبی(1) صلی الله علیه و آله وسلم یوم حنین فانهزم اصحابه» بغوی، در معجم الصحابه در این قول تردید کند و گوید شعیثی این حدیث را سماع ندارد و کسی از صحابه را ندیده است و ابن عبدالبرّ، در استیعاب، بواسطهء ضعف شعیثی، که در این روایت منفرد است، و اضطراب در حدیث مذکور، آن را صحیح نمیداند و عسقلانی نیز با او موافق است و گوید حارث شرف صحبت نیافته و تابعی است و او را در زمرهء آنانکه درک صحبت نکرده و بغلط صحابی خوانده شده اند نام میبرد. و ابوزرعه دمشقی حارث را در طبقهء سوم از تابعین شامی بشمار آورده و گوید شعیثی از حارث روایت دارد و چون ابوحاتم (ابن ابی حاتم) را مسلم است که شعیثی هیچیک از صحابه را درک نکرده، گوید او را صحبت نیست و مجهول است. لکن ابن عساکر در تاریخ خود آورده است که حارث صحبت پیغمبر (ص) را درک کرده است. رجوع به کتاب الاستیعاب فی معرفه الاصحاب چ حیدرآباد ج 1 ص 108 و کتاب الاصابه چ مصر سنهء 1323 ج 2 ص 69 و لسان المیزان چ حیدرآباد ج 2 ص 147 و 148 شود.
(1) - در الاصابه: «رسول الله».
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر