حارث

«لغت نامه دهخدا»

[رِ] (اِخ) ابن زیدبن حارثه بن معاویه بن ثعلبه ابن حذیمه بن عوف بن بکربن عوف بن انمار. مکنی به ابی عتاب. صحابی است. وی در سنهء 21 ه . ق. کشته شد. رجوع به کتاب الاصابه چ مصر سنهء 1323 ج 1 ص 292 شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر