حارث

«لغت نامه دهخدا»

[رِ] (اِخ) (غُبشان) ابن عبد عمروبن بُوَیّ ابن مِلکان مقریزی نام او برده است. رجوع به امتاع الاسماع ص 24 شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر