حارث

«لغت نامه دهخدا»

[رِ] (اِخ) ابن قیس بن خلده بن مخلدبن عامربن زریق بن عبد حارثه بن مالک بن عقیب بن جشم انصاری زرقی. مکنی به ابی خالد، صحابی است. ابن اسحاق و دیگران او را در زمرهء کسانی که وقعه های بدر و احد و عقبه و وقعات دیگر را دیده اند آرند. واقدی از طریق ضمیره بن سعید آرد که ابو خالد در وقعهء یمامه مجروح گردید و در خلافت عمر وفات کرد. رجوع به کتاب الاصابه چ مصر سنهء 1323 ج 1 ص 301 و ج 7 ص 50 و کتاب الاستیعاب ج 1 ص 114 و کتاب الکنی، از کتاب الاستیعاب ص 638 شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر