حارث

«لغت نامه دهخدا»

[رِ] (اِخ) ابن نصرالسهمی و یا حارث بن سهم بصری. صحابی است، و زبیربن بکار، در الموفقیات، از طریق محمد بن اسحاق از او شعری در باب قصهء سقیفهء بنی ساعده در مورد انصار آرد:
یا لقومی لخفه الاحلام
و انتظاری لزله الاقدام
قبل کانوا من الدعاه الی اللّ
-ه و کانوا ازمه الاسلامان ذا الامر دوننا لقریش
و قریش هم ذووالاحلام.
وثیمه گوید چون مهاجرین و انصار در باب خلافت بنزاع برخاستند حارث بن النضرالانصاری برخاست و خطاب بقوم خود شعری گفت، و بیت اول و سوم شعر مذکور را بعلاوه این بیت آرد:
فاتقواالله معشرالاوس والخز
رج واخشوا عواقب الایام.
و شعر دیگری در باب امیری خالدبن ولید در جنگ ردّه، در یمامه از او ذکر کند، و چنانکه گذشت، آنچه را که وثیمه در باب نام پدر و نسبت حارث آرد با آنچه که زبیربن بکار گفته است، اختلاف دارد والله اعلم بالصواب. رجوع بکتاب الاصابه چ مصر سنهء 1323 ج 1 ص 305 شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر