«لغت نامه دهخدا»
[رِ] (اِخ) ابن نصرالسهمی و یا حارث بن سهم بصری. صحابی است، و زبیربن بکار، در الموفقیات، از طریق محمد بن اسحاق از او شعری در باب قصهء سقیفهء بنی ساعده در مورد انصار آرد: یا لقومی لخفه الاحلام و انتظاری لزله الاقدام قبل کانوا من الدعاه الی اللّ -ه و کانوا ازمه الاسلامان ذا الامر دوننا لقریش و قریش هم ذووالاحلام. وثیمه گوید چون مهاجرین و انصار در باب خلافت بنزاع برخاستند حارث بن النضرالانصاری برخاست و خطاب بقوم خود شعری گفت، و بیت اول و سوم شعر مذکور را بعلاوه این بیت آرد: فاتقواالله معشرالاوس والخز رج واخشوا عواقب الایام. و شعر دیگری در باب امیری خالدبن ولید در جنگ ردّه، در یمامه از او ذکر کند، و چنانکه گذشت، آنچه را که وثیمه در باب نام پدر و نسبت حارث آرد با آنچه که زبیربن بکار گفته است، اختلاف دارد والله اعلم بالصواب. رجوع بکتاب الاصابه چ مصر سنهء 1323 ج 1 ص 305 شود.