«لغت نامه دهخدا»
[رِ ثَ] (اِخ) ابن شراحیل بن کعب بن عبدالعزی بن عوف بن عذره بن زیدبن امری ء ابن القیس بن عامربن النعمان بن عامربن عبدودبن زیدبن اللات بن رفیده بن ثوربن کلب بن وبره الکلبی. وی پدر زیدبن حارثه و جد اسامه بن زید و حارثه بن جبله سابق الذکر است. ابن منده و حاکم از طریق یحیی بن ایوب روایت کنند که رسول (ص) حارثه را به اسلام دعوت فرمود و او قبول اسلام کرد و سپس روایت خود را استدراک کرده گوید رجال اسناد این روایت مجهول اند و از راهی دیگر به احوال او شناسائی نداریم، و آنچه محقق است اینکه حارثه بطلب پسر خود زید به مکه آمد و پیغمبر(ص) او را در کار خود مختار کرد و حارثه صحبت رسول(ص) را برگزید و جز از این راه خبری از اسلام وی در دست نیست. رجوع به کتاب الاصابه چ مصر سنهء 1323 ج 1 ص 311 شود.