حازق

«لغت نامه دهخدا»

[زِ] (ع ص) (نعت فاعلی بمعنی مفعولی) از حَزق. آنکه موزهء وی تنگ بود بر وی. (مهذب الاسماء). آنکه موزهء تنگ پای وی فشارده باشد. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر