«لغت نامه دهخدا»
[زِ] (ع ص) (نعت فاعلی بمعنی مفعولی) از حَزق. آنکه موزهء وی تنگ بود بر وی. (مهذب الاسماء). آنکه موزهء تنگ پای وی فشارده باشد. (منتهی الارب).