«لغت نامه دهخدا»
(اِخ) موضعی است در سرزمین معره. ابن ابی حصینه گوید: و زمان لهو بالمعرّه مونق بشیاتها و بجانبی هرماسها ایام قلت لذی المودّه سقّنی من خندریس حناکها او حاسها. (معجم البلدان).