حاشک

«لغت نامه دهخدا»

[شِ] (ع ص) نعت فاعلی از حشک. پی هم آینده. ج، حواشک. (منتهی الارب). || قوس حاشک؛ کمان سخت. (منتهی الارب). || نخله حاشک؛ خرمابن بسیاربار. (منتهی الارب). درختی که خرما بسیار آورد. || ریاح حواشک؛ بادهای مختلف المهب و بادهای تند یا نرم و سست. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر